Ingedeeld onder: Marketing van schrijvers
De schrijver als merknaam in een tijd van nieuwe media
Tekst: Nydia Manichand
De mogelijkheden van nieuwe media lijken oneindig, maar hoe zit het met het boek? Waar staat de schrijver nu, in een tijd waarin de meeste mensen slechts af en toe een roman lezen die ze uit een bestsellerslijst hebben geplukt? Medium ging in gesprek met Amstel Uitgevers over de marketing van schrijvers.
De kloof
Tijdens de boekenweek besteedde Volkskrant Magazine extra aandacht aan schrijvers en boeken. “Droogbroodschrijvers”, kopte één van de artikelen. Er zou sprake zijn van een groeiende kloof tussen rijke en arme schrijvers. Rianne Blaakmeer, werkzaam op de afdeling promotie en publiciteit bij de uitgevers Augustus en Atlas (onderdeel van Amstel Uitgevers), vraagt zich echter af die kloof zo veel groter is geworden. “Je hebt altijd schrijvers die succesvol zijn, die bestsellers hebben. En je hebt altijd schrijvers die drie boeken schrijven en geen cent verdienen. Er zijn weinig schrijvers die van hun werk kunnen leven, die niet een baan erbij hebben. Dus dat is altijd zo geweest.” Peter Rosendaal, persvoorlichter van de Stichting Collectieve Propaganda van het Nederlandse Boek (CPNB), vergelijkt de boekenindustrie met de muziekwereld. “Je wordt niet zomaar bekend. Of je moet een hitsingle hebben en ontdekt worden. Zo is het niet veel anders met auteurs”.
De debutant
Het is duidelijk dat er altijd bekende en minder bekende schrijvers zullen zijn. Rosendaal: “Uitgevers brengen een heleboel uit. Zo had je ineens een Kluun en met hem ging het in één keer goed. Dat is fantastisch. Maar uitgevers brengen ook een heleboel boeken uit die weinig verkopen.” Marjolein van Doorn, eveneens werkzaam op de afdeling promotie en publiciteit bij Augustus en Atlas: “Soms verzorg je weinig publiciteit en dan verkoopt het boek toch nog goed. Dat is het ingewikkelde en dat heeft ook te maken met marktwerking. Of het kan te maken hebben met enthousiaste boekhandelaars.” Blaakmeer: “Maar het ligt ook aan het onderwerp en de tijdsgeest.” Een voorbeeld hiervan is De Vliegeraar van Khaled Husseini. Het verhaal speelt zich af in Afghanistan tijdens het Taliban-bewind. Het werd een bestseller in meerdere landen.
Het CPNB maakt geen onderscheid tussen bekende en onbekende schrijvers. Rosendaal: “Het CPNB is er niet voor schrijvers, maar voor het boek. Aandacht genereren voor minder bekende schrijvers is misschien toch meer een taak van de uitgevers en de boekhandels. Dan zou je een soort debutantenprijs of debutantenweek moeten organiseren. Dat is misschien wel een leuk idee. Dat doen we inderdaad tot nu toe niet, maar ik weet niet of daar wel behoefte aan is.”
Boekhandel versus uitgever?
Hoe kunnen minder bekende schrijvers dan toch geholpen worden in een situatie waarin bestsellerslijsten voornamelijk bestaan uit het werk van hun bekendere collega’s? Van Doorn: “Wij bieden het aan de boekhandel en de boekhandel bepaalt op basis van onze aanbiedingen hoeveel exemplaren zij willen inkopen van een boek.” De Wet op de Vaste Boekenprijs heeft daar volgens Blaakmeer niets mee te maken: “Nee, dat is weer wat anders. Het is gewoon zo dat je een product moet aanbieden aan de handel. Wij hebben een catalogus waaruit de boekhandels kunnen kiezen wat ze inkopen. Zij bepalen hoeveel stuks zij inkopen van elk boek.”
De Wet op de Vaste Boekenprijs maakt het mogelijk dat uitgevers bepalen hoe duur een boek wordt voor de boekhandel. De boekhandel moet het boek verkopen tegen de prijs die door de uitgever is vastgesteld. Tegenstanders van de vaste boekenprijs stellen dat uitgevers hun promotiebudgetten vooral richten op de grote namen. Van Doorn legt uit dat een boek van Adriaan van Dis goed zal verkopen: “Het moet wel bekend gemaakt worden dat er een nieuw boek is. Wij lopen iedere week de boekhandel in, maar de gemiddelde Nederlander niet.” “Wij adverteren, dat doet de boekhandel niet,” vult Blaakmeer aan.
“Er zijn ook kleine successen. Er moet iemand zijn die het oppikt. Het is niet zo dat alleen grote namen worden verkocht,” aldus Van Doorn. De tijd die de dames steken in de promotie van een boek van een onbekende en bekende schrijver is waarschijnlijk evenveel. De tijd wordt alleen anders verdeeld. Voor een bekende schrijver moet een selectie gemaakt worden tussen media; voor een minder bekende schrijver worden alle media gebeld en gemaild. Er is veel contact met journalisten, ook op beurzen.
Blijven geloven
De kans dat boeken van een bekende schrijver meer gekocht worden dan van een onbekende schrijver is behoorlijk groot. Blaakmeer: “Het is gewoon zo dat debutanten het moeilijk hebben. Die zijn moeilijker in de markt te zetten. Bij auteurs die al een naam hebben is dat makkelijker. Een boek van een auteur die je kent, koop je sneller. Het is heel logisch. Als uitgever moet je investeren in een debutant. Soms moet je tien boeken uitgeven voordat je een keer een bestseller hebt. Soms komt die bestseller nooit. Je gelooft in de auteur. Die auteur geef je de kans om een boek uit te laten geven. Je weet het niet, je hebt geen idee. Je kunt er voor zorgen dat het boek er goed uit ziet, goed geredigeerd is, dat het bij een goede uitgever verschijnt, maar dan nog heb je er geen invloed op of het een bestseller wordt. Je kunt nog zo veel publiciteit regelen voor een boek, maar nog brengt het verkooptechnisch niets op. Andersom kan het trouwens ook.” Meerdere factoren zijn hierop van invloed.
Wisselwerking
Rosendaal haalde Kluun aan als voorbeeld van een succesvolle debutant en hij is niet de enige. Is er nu sprake van meer marketing van de naam van de schrijvers? “Kluun maakt zijn eigen naam bekend,” legt Van Doorn uit. “Daar is hij goed in en de uitgever is in dat geval redelijk geconcentreerd op het boek dat hij heeft geschreven. Kluun kan zichzelf heel goed promoten.” Binnen Atlas is de schrijver Asis Aynan daar goed in. Van Doorn haalt hem als voorbeeld aan van een schrijver die zichzelf goed kan verkopen: “Een half jaar geleden kende niemand Asis en nu is hij vaste columnist bij het Parool. Daar heb ik echt niks aan gedaan. Dat is de wisselwerking tussen wat ik kan om Asis te steunen en wat hijzelf kan doen. Ik kan een extra boek toesturen naar het Parool. Aan de andere kant zorgt hijzelf dat zijn naam een stuk bekender wordt. Als hij een tweede boek schrijft, dan heb ik opeens geen onbekende auteur. Ik heb dan één van de bekende columnisten van het Parool in mijn fonds zitten. Ik kan het boek promoten, maar ik kan Asis niet zo zeer promoten. Dat moet echt een wisselwerking zijn.”
Schuwe schrijver
Het lijkt alleen maar in het voordeel te werken van de schrijver om zichzelf centraal te stellen door de eigen naam en persoon te promoten. De schrijver is dan een merknaam. Blaakmeer: “Dat is wel een andere manier, maar het verschilt ook per persoon. Veel schrijvers houden het alleen bij schrijven en vinden dat het belangrijkste, niet zichzelf. Zij vinden dat mensen gewoon hun boeken maar moeten lezen. Zij willen niet in de media en dat kan soms ook werken. Zo is er een Japanse auteur in het fonds bij Atlas, Haruki Murakami. Die man is bijna een cultfiguur. Hij is nooit in Nederland geweest. Heel af en toe komt hij uit zijn schulp. Zijn boeken verkopen verschrikkelijk goed. In Japan en de V.S. is hij al jaren heel groot. Wij geven tien jaar zijn werk uit en nu wordt hij in Nederland groot. Daar hebben we heel veel tijd in gestoken en nu hebben we het tij mee.”
Auteur en acteur
De ene schrijver is schuw of kiest bewust voor het vermijden van media. De andere schrijver verdient er iets extra’s mee door juist de spotlight op te zoeken, bijvoorbeeld met lezingen. “Het is een verdienste waarmee een schrijver soms meer kan verdienen dan met een boek”, aldus Rosendaal van CPNB. De auteur is dan acteur: een entertainer op het moment dat hij of zij de voordracht houdt. Bijna alle schrijvers van de uitgevers Atlas en Augustus doen dit. Net zoals met de zelfpromotie is het houden van voordrachten iets wat een schrijver moet willen en kunnen.
Zelfs op Hyves
Om mooie verkoopcijfers te bereiken moet er wel hard gewerkt worden. Van Doorn en Blaakmeer maken gebruik van twee soorten publiciteit, namelijk van advertenties en gratis publiciteit. Een uitgever verzorgt boekpresentaties en nieuwsbrieven, maar ook wordt er gebruik gemaakt van mogelijkheden op internet, zoals banners en auteurspagina’s op Hyves. Zo blijkt maar dat traditionele media en nieuwe media niet tegenover elkaar hoeven te staan, maar ook hand in hand kunnen gaan. “Het zijn allemaal mogelijkheden die vrij weinig tijd en geld kosten. Het is een mooie aanvulling,” vindt Van Doorn. Echter, binnen de fondsen van Atlas en Augustus wordt niet voor elk boek geadverteerd. In dat geval wordt er gebruik gemaakt van veel gratis publiciteit: proefdrukken gaan de deur uit en er wordt achteraan gebeld. Het budget voor een boek wordt bepaald aan de hand van de verwachte verkoop. Voor een boek, dat inspeelt op een nichemarkt, kunnen minder middelen gericht ingezet worden. Maar Blaakmeer wijst erop dat het doel van een uitgever wel is om bij elk boek de winst te vergroten. Vertaalrechten zijn duur en de voorschotten die auteurs ontvangen, moeten door de uitgever terugverdiend worden. Een boek is cultuurgoed, maar uitgevers zijn bedrijven.
Hoop voor de debutant
Blaakmeer: “Met Haruki Murakami zien we nu de investering wel terug. Het gebeurt ook wel eens niet. Iedereen denkt dat je onwijs veel verdient als uitgever of boekhandel. Vertaalrechten zijn duur en auteurs ook.” Auteur en uitgever doen beiden vooraf een grote investering. Boekhandels doen inkopen op grond van de verwachte verkoop. Als debutant is en blijft de investering een gok, ook voor de uitgever. Rosendaal: “Alle begin is moeilijk.” Persoonsgebonden marketing van de schrijver is één van de manieren om als debutant op te kunnen vallen bij het grote publiek. Als dat publiek toch al meer gebruik maakt van nieuwe media, kan een debutant of gevestigde schrijver daar juist zijn voordeel mee doen.
Ingedeeld onder: Artikelen
Links in de lijst kun je zien welke artikelen voor deze editie van Medium zijn geschreven. Sommige bevinden zich onder een kopje (de aloude Mercuriuspagina staat bijvoorbeeld onder het kopje ‘Mercurius’). Onderaan het bericht heb je de mogelijkheid te reageren op het artikel.
Ingedeeld onder: Mindstyle Magazines
Het grote succes van mindstyle magazines
Tekst: Claudia van Tunen
Hoewel dagbladen lezers zien afhaken, is de tijdschriftenbranche nog steeds groeiende. Succesvolle nieuwkomers in deze branche zijn de “mindstyle magazines”: glossy magazines met speciale aandacht voor spiritualiteit, zingeving en psychologie. Waar wordt het succes van deze magazines door veroorzaakt?
Het is bekend dat dagbladen nog steeds te maken hebben met dalende oplages. Lezers geven steeds minder de voorkeur aan de papieren krant en halen nieuws uit andere bronnen zoals internet. Daarentegen blijkt uit de onlangs gepubliceerde oplagecijfers van HOI, het instituut voor media auditing, dat de tijdschriftenbranche nog steeds een groei doormaakt. Niet alleen zijn de oplages van veel tijdschriften gestegen, ook betreden nieuwe magazines de markt. Waar nieuwszoekers hun nieuws dus niet meer alleen uit papieren bronnen halen, wil de tijdschriftenlezer zijn magazine nog steeds in de hand kunnen houden.
Dat er nog steeds ruimte is op de tijdschriftenmarkt, bleek uit de introductie van de zogenaamde “mindstyle magazines”. In Amerika waren deze magazines over wellbeing al langere tijd een succes en Nederland kon uiteraard niet achterblijven. Deze luxe tijdschriften lijken aan te sluiten bij de spiritualiteitshype die door de westerse wereld raast. Omdat iedereen tegenwoordig wel bezig lijkt te zijn met spiritualiteit, yoga en zelfontplooiing, hebben tijdschriften die deze thema’s aan de kaak stellen direct een grote potentiële doelgroep. Bladen als Happinez en MIND magazine nemen een prominente plaats in supermarkt en kiosk in, worden veelvuldig verkocht en hebben veel abonnees.
Happinez
Happinez was het eerste mindstyle magazine in Nederland. Volgens de makers van het blad laten zij lezers kennis maken met allerlei thema’s op het gebied van wijsheid, psychologie en spiritualiteit. Naar eigen zeggen richt het blad zich vooral op vrouwen tussen de 29 en 55 jaar die bewust in het leven staan en bezig zijn met zelfontwikkeling en geestelijke groei.
Daarbij staan zij open voor verdieping en zingeving, willen ze genieten en houden ze van een pure en stijlvolle manier van leven. Deze doelgroep wordt bediend met artikelen over spiritualiteit, yoga, natuur, wonen, reizen, gezondheid en duurzaamheid.
Nadat Inez van Oord met succes het glossy magazine Seasons op de markt had gezet, werd ze in 2000 verkozen tot Hoofdredacteur van het Jaar. Ondertussen kreeg zij steeds meer de persoonlijke behoefte om spirituele en wijsgerige teksten te lezen. Het idee voor een nieuw tijdschrift kwam voort uit deze behoefte. Happinez werd daarom in 2003 haar volgende kindje. Ze zag de oprichting van dit mindstyle magazine als een logische stap in de huidige maatschappij. “Na de verharding in de samenleving willen mensen weer terug naar mildheid en dat oppervlakkigheid plaatsmaakt voor echtheid en verdieping. Happinez speelt in op de wens van veel mensen die weer willen luisteren naar hun gevoel in plaats van te leven vanuit verstand. Rust, balans, zingeving en genieten krijgen een steeds belangrijkere rol in het leven van de moderne mens”, aldus Inez.
Eigen behoefte
Marianne Groenendal van de Happinezredactie ligt de uitgangspunten van het magazine toe: “Wat mensen willen en hoe zij zich op verschillende manieren willen opladen vormden de pijlers van Happinez. Vervolgens heeft Inez van Oord deze pijlers uitgewerkt tot een geraamte van een nieuw tijdschrift. Hierbij nam zij geen andere tijdschriften als voorbeeld, maar ging zij op haar eigen behoefte af.” Het succes van Happinez hangt volgens Groenendal samen met de behoeften van de mensen in Nederland: “Nu Happinez zo’n succes is begrijpt Inez dat steeds meer mensen met dezelfde levensvragen rondlopen. Dit zijn vragen zoals: Wie ben ik? Wat wil ik? Op welke manier geef ik zin aan mijn bestaan?
We merken op de redactie van Happinez dat ook dat steeds meer mensen op jongere leeftijd bezig zijn met deze vragen. Waar veertig is van oudsher de leeftijd was waarop je opnieuw gaat nadenken over wat je wilt in je leven, blijken mensen dat nu al te doen als ze de dertig bereiken.”
MIND
MIND Magazine is een nieuwe aanwist op het gebied van mindstyle magazines. De glossy staat voor de ‘psychologie voor een leuker leven’ en richt zich op hoog opgeleide vrouwen tussen dertig en 45 jaar. Het blad is ontstaan nadat hoofdredacteur Renie van Wijk de grote populariteit zag van het Amerikaanse Psychologies en besloot zich ook op dit gebied te wagen. “Wij zijn minder zweverig dan Happinez en richten ons meer op de psychologie. Wel verschilt MIND Magazine van Psychologie Magazine, omdat wij ons niet zo zeer op de wetenschappelijke kant richten, maar meer op de psychologie van het leven van alledag,” aldus marketingmanager Hanneke Willekens.
Trends
Volgens de redactie van het blad richten zij zich op psyche, gedrag, relaties, maatschappelijke ontwikkelingen en wellbeing. Willekens erkent dat MIND inspeelt op de huidige trend van de zoektocht naar verdieping in het leven: “Wij volgen de maatschappelijke trend van spiritualiteit en zingeving. Wij willen daarom lezers bevredigen die op zoek zijn naar meer inzicht in zichzelf en plezier in het leven. Daarnaast zien wij ons blad als onderdeel van een andere trend, namelijk behoefte aan zelfkennis, inzicht in jezelf, en inzicht in de mensen om je heen.”
Het succes van MIND Magazine bleek onlangs toen het blad de Bruna Publieksprijs 2008 won. Door middel van deze prijs wil Bruna nieuwe tijdschriften extra onder de aandacht brengen. MIND versloeg onder andere nieuwkomers Grazia, Catherine en mindstyle-genoot Yoga Magazine. Volgens de marketingmanager van MIND past het succes bij het segment: “De mindstyle magazines zijn populair en groeien nog steeds. Dit was niet alleen te merken aan het grote succes van MIND tijdens het afgelopen jaar, maar ook aan het feit dat de verkoop van soortgenoot Happinez ook fiks groeide tijdens deze periode. Het succes van MIND haalde geen lezers weg bij de concurrentie, dus de markt is nog steeds groeiende.”
Hip
Spiritualiteit is hip en de tijdschriftenmarkt biedt nog steeds ruimte. En omdat lezers nog steeds het liefst een papieren tijdschrift in de hand hebben, ziet de toekomst voor mindstyle magazines er rooskleurig uit. De positieve kijk op het leven die de magazines bieden, het zogenaamde momentje voor jezelf en de aandacht voor persoonlijke groei, sluiten naadloos aan bij de behoeften van de hardwerkende moderne mens. De groeiende lezersaantallen en het succes van nieuwkomers laten zien dat de behoefte van de zelfontplooiende lezers nog lang niet is bevredigd en de mindstyle magazines een zonnige toekomst hebben.
Bron: www.hoi-online.nl
Ingedeeld onder: Schrijven voor Medium?
Medium zoekt versterking!
Voor verschillende redacties is Medium voor het jaar 2008-2009 op zoek naar enthousiaste studenten.
Redactie
Medium is altijd op zoek naar redacteuren. Als lid van de redactie schrijf je rubrieken of langere artikelen waarvan jij zelf het onderwerp kiest. Houd je van schrijven en lijkt het je leuk samen met anderen een tijdschrift over communicatiewetenschap te maken? Stuur dan met je motivatie een door jou geschreven artikel/column mee.
Eindredactie
Nadat de artikelen geschreven zijn, zullen ze geredigeerd moeten worden. Hiervoor zoekt Medium eindredacteuren. De eindredactie kijkt kritisch naar de artikelen en zorgt voor foutloze teksten met goedlopende zinnen. Enige ervaring met Medium of het redigeren/herschrijven van teksten is gewenst.
Beeldredactie
Voor de beeldredactie zijn ook nog mensen nodig. Als vormgever ben je mede verantwoordelijk voor de uitstraling van het blad. Je houdt je bezig met lay-out denkt samen met een team van collega’s na over ondersteunend beeld bij tekst. Vrijwel elke vorm is hierbij toegestaan. Kennis met betrekking tot Adobe InDesign, Illustrator en Photoshop is een vereiste. Relevante ervaring een pre. Ben je hierin geïnteresseerd stuur dan portfolio met je motivatie mee.
Hoofdredactie
Ten slotte zoekt Medium een nieuwe hoofdredactie. Jouw taken bestaan uit het coördineren van Medium. Daarbij hoort contact onderhouden met de verschillende redacties, de coördinator vanuit Mercurius en de drukker en te zorgen dat alles op rolletjes loopt. Lijkt dit je op het lijf geschreven? Laat het ons weten!
Dus heb je journalistieke ambities, affiniteit met vormgeven of hoofdredactie-talenten? Heb je vragen? Mail je motivatie naar mediummail@gmail.com!
